Hebele s01e09

Posted: Eylül 30, 2012 in Uncategorized

Benzine zam gelmiş, alkole zam gelmiş gelmiş babam da gelmiş, ihtiyaç fazlasını birisi bir gün üretmiş sonra iflah olamamışız. Yaşamın her yerine sokmuşlar sonra parayı mecbur hep para aramışız hep bişiler yapabilmek için paranın peşinde koşmuşuz aslında yapmak istediklerimizin peşinden koşar gibi olmuşuz ama onlar dönmüş dolaşmış ucunu paraya, nasıl da yapıyorsa, hep dokundurmuş. Beleşe şeyler iyi ki yok değil hala, mesela beleşe nefes alabiliyoruz, beleşe aşık olabiliyoruz, beleşe hayal kurabiliyoruz. Sahi ne güzel şey değil mi hayal kurmak, engelin yok, sana ait, kur kurabildiğin kadar. Hayallerine dahil ettiklerinin haberi bile olmasa kurabilirsin. Onlar sevmese bile kurabilirsin o hayalleri. Kur be aga hayal kur, gerçekleşirse ne güzel ama o bazı hayaller var ya gerçekleşmese bile hayal olarak kalsa bile güzel olan işte onlardan kur kurabildiğin kadar. Hayatın koşuşturmasını üzüntüsünü, derdini bir kenara bırak kur o hayallerini. Hayallerinde mutsuz olmazsın ki hiç, var mıdır mutsuz hayal kuran? Bak ama hayal kurmakla da kalma, o hayallerini gerçekleştirmek için çabala. Zorluklar çıkacak karşına ama sen hep o hayalini düşün, o hayalinde nasıl mutlu olduğunu. Korksan da hayalinin gerçekleşemeyebileceğinden yine de uğraş be aga, neyimiz var ki hayallerimizden başka?

Hep mutlu olmak istedik. Bazen olduk bazen olamadık ama hep mutlu olmak istedik. Bazen mutlu olacaklarımız yoktu yanımızda bazen de yanımızdaydılar mutlu olduk. Mutlu olduğumuzda da hep mutluluğu kaybetmekten korktuk. Hele ki kaybettiysek bi defa, sonra yoğurdu hep üflemek istedik. Yoğurt bazen belli etti yakmayacağını ağzımızı bazense gösteremedi zararsız olduğunu bıraktık onu bir kenara. Yoğurdun ise elinden bişi gelmedi böyle zamanlarda, o mutluluğun onda olabileceğini, zararsız olabileceğini göstermişti aslında bize ama işte baktık ama göremedik. Bazen mutlu olacaklarımız vardı ama eksik birşeyler de vardı, aradık neydi eksik ha buldum bulucam derken bazen mutlu olacaklarımız gitmişti yanımızdan. Ama hep mutlu olmak istedik. Bazen mutlu olduğumuz zamanların kıymetini bilemedik bazen de mutlu olacağımız zamanların. Film değildi hayatlarımız, film gibi bile değildi belki sıradan canlılardık mutluluğu arayan.

Öyle işte be aga, yaşıyoruz mutluluğu arayarak mutluluğu bulabilen azınlıktan olmanın hayalini kurarak.

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s