WEB GOES ON STRIKE

On January 18th, 2012 the internet is going on strike to stop the web censorship bills in Congress! Now is our moment— we need you to do everything you can, whether you have a website or not.

İNTERNET TUTULMASI

Hayattan çıkanlar

- Hatun kişi

- Ali Sami Yen

- İş

- Yüksek Lisans

- İstanbul

Hayata Girenler

- Ali Sami Yen Arena

- Çanakkale (Hayatıma girmedi aslında hep vardı, vuslat diyelim biz buna)

- Yeni proje

2012′nin hemen başında girecek

- Doktora

- Belçika – Gent

Her daim hayatımda olacak tüm dostlarıma selam ederim, onlar için 2000 lerin 11 lerin pek bi anlamı yok zaten (: Öberim cümlenizi

Gitmek mi zor kalmak mı derler ya hep, giden için zordur hep. Kalana bir nefret bırakırsın ve o nefretle herşeyi yıkabilme gücü ama giden zaten bütün gücünü gidebilmek için kullanmıştır. Aslında onun bir şeyi yıkmak istediği de yoktur genelde, sadece gitmesi gerektiği için gitmiştir ama giderken sadece hikayeyi bitirmiştir. Sayfaları yırtıp yakmaz giden, arada dönüp okumak için bazen aklının tozlu bir rafına kaldırır ve çoğunlukla da gecenin bir vakti yolu düşünce o tozlu raflara okur o eski hikayeleri, yüzünde o zamanlarda kalandan fazla bir gülümsemeyle. İşte kalanın böyle bir şansı yoktur, o yakmıştır bütün kitapları. Tek hatırlayabileceği denize döktüğü küller olur.

Kalan en çok acıyı çektiğini zannetse de giden aslında kalanı da yanına alıp gittiğinden ve her gidişinde cebindeki kalanlar biriktiğinden ve hiç birini atmaya kıyamadığından ağırlaşır sürekli, her kalanın acısı da kalır üstelik gidenle. Üzerindeki yükle beraber içindeki yer de azalır gidenin gittikçe. Kalan unutunca acısı da biter ama giden acıları da unutmaz hem kendi acısını hem kalanın acısını da biriktirir içinde.

Gitmek daha zordur, unutlmak ise daha kolay. Giden de unutulan da hep aynıdır zaten ve giden hep o tozlu raflardaki hikayelerin arasında kitap ayıraçları arar her kalandan…

Saat 12:00 – Kahvaltımı bitirdim. Çok işim var bugün ama yağmur yağıyor. En son geçen perşembe dışarı çıkmıştım sanırım, o kadar zor ki o kadar zamandan sonra dışarı çıkmak, lütfen bana kendi zorluklarından bahsetme bu kadar zaman sonra evden çıkıp dışarı adım atmanın ne kadar zor olduğunu sen hiç bir zaman bilemezsin. Sakinleştim, yağmurun biraz dinmesini beklemeye karar verdim.

14:30 – Sanırım artık çıkabilirim. Aman tanrım bu kadar işi neden ben yapmak zorundayım. Daha geç olmadan çıktım dışarı. Digitürk bayisine gidip iptal ettirdiğimiz kartı iade edicem, sorumluluğum çok büyük.

15:10 – Nihayet eve gelebildim, biraz ıslandım ama çok yoruldum. Aman tanrım inanamıyorum zamanın nasıl geçtiğini anlamamışım dışarıda. Gerçekten çok yorgunum en iyisi kahve yapıp biraz dinlenmek.

15:40 – Kahrolası karasal yayın. Sports TV olmadığı için maçları izleyemiyorum, Allahım neden hep beni cezalandırıyorsun. İnternette de bulamadım yayını en iyisi yatıp dinleneyim.

18:22  - Aman tanrım Basketbol Federasyonunun sitesinde Hacettepe – Trabzon maçı var, ne kadar da güzel. Çok mutluyum şu anda.

20:05 – Yemek bitti. Çok mutluyum, yemekler enfesti. Dünyadaki en mutlu insan benim şu anda.

20:07 – Ama bu haksızlık, neden bütün terslikler beni bulmak zorunda. Banvit – Beşiktaş maçına da link bulamadım. Çok mutsuzum.

21:10 – Arka sokaklar ne kadar güzel bir dizi, hiç kan yok.

22:05- 4. fincan çayımı doldurdum. Umarım uykumu kaçırmaz da uyurum erkenden, çünkü uyumak güzel bir şey. Şöyle 10-11 saat uyumak hem de… Bence herkes günde en az 10 saat uyumalı.

22:49 - Bugünlük seni yazmayı bitirdim, evet biraz sıkılıyorum ama olsun çay çok lezzetli

Ben de yeni başlayanlar için kendi çeşitli kaynaklardan harmanladığım Türk kahvesi yapma tarifimi sunuyorum efenim.

- Ölçeğimiz çay kaşığıdır, sonra vay efendim sana göre lay lay lom kahve içmeler gibi şeylerle gelmeyin bana.

- Her fincan kahve için tepeleme (ouwww beybi aşçı ağızlarına girdim) 2 kaşık kahve koyuyoruz. (Tepelemeden kasıt o kaşığın alabildiği maksimum işte zorlama kafayı)

- Sonra opsiyonlar gelmeye başlıyor. Maalesef kahvenin içine şeker koyanlar var O arkadaşlar için oranlar şöyle

• Az şekerli: Fincan başına yarım kaşık
• Orta şekerli: Fincan başına 1 kaşık
• Şekerli: Fincan başına 1,5 – 2 arası

- Ama şeker olayını bir kaç denemede kendi zevkinize göre ayarlamanızda fayda var.

- Şimdi bu oranlarla kahve ve şekerimizi koyduk cezveye, şimdi de fincan başına 1 fincan oda sıcaklığındaki suyu da cezveye koyalım. (Suyun sıcak olmaması önemli)

- Sonra ateşe koymadan eriyinceye kadar karıştırın

- Her bişey eridikten sonra başlayın ısıtmaya.

- Hafiften kabarcık çıkıp fokurdamaya başlamak üzereyken alın ateşten ve birer posta dökün fincanlara (fincanın 1/3 ü dolacak kadar)

- Son parantezden bazılarınızın anladığına emin olduğum üzere fincanımızı 3 defada doldurucaz.

- İlk postayı koyduktan sonra yine ateşin üzerine koyuyoruz ve fokurdattığımızda bi kere daha fincanımızı 1/3 oranında dolduruyoruz. Etti mi sana 2/3

- Bi önceki adımı bir kere daha tekrarladığımızda artık enfes kahvemiz hazırdır içmeye. (son 1/3 de eklersek kaç eder?)

İşte bu kadar. Kendi kahvenizi kendiniz yapın bak hem kendi damak tadınıza göre kahve yapıp istediğinizde tadını çıkara çıkara içersiniz.

İşsiz adamdan sevgilerle, ileride size kuru fasülye nasıl yapılır da anlatırım belki belli mi olur Bu nadide yazımızı da bir türk kahvesi fotoğrafıyla sonlandıralım

.

Durdu bir an, düşündü. Doğru mu yapıyordu? Doğrunun ne olduğunu düşündü sonra, herkesin doğrusu kendineydi ya ondan düşünürken kendi doğrusundan mı düşünecekti annesinin doğrusundan mı yoksa ilkokul öğretmeninin doğrusundan mı? Hangi doğru gerçekten doğruydu? Doğrunun yaptıktan sonra onu düşündürmeyecek şey olduğunu varsayıyordu ama şimdiye kadar yaptığı herşeyden sonra acaba doğru mu diye düşünmüştü. “Her şeyi yanlış mı yapıyorum ben?” diye geçirdi içinden. Sonra sürekli soru halinin doğruyu bulma çabası mı yoksa birilerinin söylediği gibi özgüvensizlik mi olduğunu bilemedi. Birden esas düşündüğü şeye geri döndü, şu anda doğru mu yapıyordu? Kendi doğrusuna göre doğru yapıyordu ama yaptığı şeyi karşısındaki onun yerinde olsa ona yapmayacağına adı gibi emindi. Daha önce kazıklamıştı onu, evet tam anlamıyla kazıklamaktı ve saygısızlık ettiğini düşünüyordu ona. Salak yerine koyulduğunu hissetti bi anda. Salak mıydı acaba?

Yalnızlık hoşuna gidiyordu, bazen sadece sessizliği sevdiği için seviyordu yalnızlığı ama bazen de hastalıklı duyguları yüzünden seviyordu yalnızlığı. Yalnızlık ona bazen acı verirdi ama o acıyı çekmek hoşuna giderdi. Birisi eğer size yaptığınız şeyi acı çekmek için yaptığınızı ve bundan hoşlandığınızı söylüyorsa, emin olun hayatında onun da öyle zamanları olmuştur. Yalnızlığın acısından besleniyordu bazen, hayata küfretmek için kullanıyordu bu acıyı. Hayatın acı olduğuna ya inanmıştı ya da inandırılmıştı çevresindekiler tarafından. Etrafındakilerin televizyon dizilerini neden sevdiğini düşünürdü. Sonra bir gün televizyonda dizi izlerken heyecanlandığını ve güldüğünü farketti çünkü aslında kendi hayatındaki eksiklikleri ordaki mutluluklarla, ordaki heyecanlarla oradaki korkularla dolduruyordu insanlar.

Yaptığı doğru onu yalnızlığına biraz daha itecekti belki de veya belki daha çok salak diyen olacaktı ona. Sonra o da yine küfredecekti, hem kendini hem karşısındakini aşağılayacaktı hem de kendi yüzünden. Hep aynı soruyu soracaktı acaba doğru mu yaptım diye. Yaptığı herşeyden kendisinin sorumlu olduğunu biliyordu ama yine de kendi doğrusu aslında sonra başkasına küfür etmesi için sebep hazırlayacaktı ve o acıdan beslenecekti. Hayata yine küfür edecekti. Sonra televizyonu açıp yapamadığı kötülükleri görünce gaza gelecek, sevişemediği kadını görünce azacak, aşık olamadığı kadını görünce yüreği çarpacak ve yaşayamadığı heyecanları görünce heyecanlanacaktı. Kendi saçma dünyasında bir sonra vereceği “doğru” yanlış karar anının gelmesini bekleyecekti. Bu zamanı yine eski doğrularından ötürü hayata küfrederek geçirecekti.

Daha fazla dayanamadım izlemeye, mutsuzluğu ve umutsuzluğu çok fazla geldi. Devam ettim yoluma, bi kaç adım sonra bir kadın gördüm uzaktan yaklaştım yanına doğru birisine benzetiyordum ama kim olduğunu çıkaramamıştım daha. Sonra baktım ve etrafımdaki bir sürü kadına benzediğini farkettim belki sadece anlatamadıkları yüzlerine benziyordu, evet makyajı biraz akmıştı. Sonra onu seyretmeye koyuldum…

—————————————————————————————————————————————————————————————————–

AN evet sadece ufak bir zaman dilimi olarak AN. Bütün yaşadıklarımız aslında o AN için hepsi sadece o ANa özel. O zaman neden birisi gelip size ama sen bana seni seviyorum demiştin diyebilir? Evet seviyordum seni ama o ANda sevmişim. Bu ne şu anda seni sevmemi zorunlu kılar ne de o anda seni sevmediğim anlamına gelir. Hep yanlış yaptık, hep ilerisi için sözler verdik birbirimize, daha 1 saat sonrasını bilemezken hem de. Seni hep sevicem. Nerden biliyosun lan? Hele benim gibi  salaklar, sevgisini çok daha çabuk belli eden salaklar, severiz evet biz çok çabuk severiz. O AN çok severiz hem de o an belki yaptıkları, belki söyledikleri, belki bakışları belki kokusu ne bilim bişeylerini sevmişizdir ve sonrasını düşünmeden söyleriz sevdiğimizi. Ama her seferinde unuturuz, herkes aynı düşünmez ve o AN için söylediğin seni bağlamıştır artık sen hep sevmek zorundasındır. Peki diceksin o zaman sürekli bir insanın yanında olmayı nasıl seçiyoruz? Burda iki gözlemim var ya Behzat amirim gibi herkes mutlu mu olacak biz de mutsuz olalım diyorlar ya da tahmin ile hep o AN gibi olmasa da o ANa yakın şeyler hissedicem diyorlar ve gittiği yere kadar götürüyorlar.

İnsanların bu o AN için söyledikleri sözlerin altında kalmaları gibi bir durumda şöyle oluyor aslında. Bir insana bir iyilik yapıyorsunuz, sonra bir tane daha sonra bir tane daha ve gerçekten karşılık beklemiyorsunuz. Sonra bir AN yapmak istemiyorsunuz iyiliği ama artık o iyilik değil ki o artık sizin yapmak zorunda olduğunuz bir şeye dönüştü. Ve siz bunu yapmadığınızda birden kötü olursunuz, yaptıklarınızın hepsi unutulur, sadece o son AN kalmıştır akıllarda.

Bırakın şu AN ne hissediyorsak söyleyip yapabilelim, birbirimizi bir sonraki ANda, bu ANda yaptıklarımız ile sıkıştırmadan. Bana daha mutlu oluruz gibi geliyor sevgili okur, ne dersin deneyebilir miyiz sence?

————————————————————————————————————————————————————————————————-

Yeni evli çift sabah kahvaltılarını yaparken, kadın balkonda çamaşır sermekte olan komşusu hakkında ne pasaklı kadın çamaşırları ne kadar kirli diye söylemiş kocasına. Kadın komşusu her çamaşır asışında aynı lafları tekrarlıyormuş. Bir sabah yine evli çift kahvaltı yaparken, komşu yine çamaşır sermektedir ve kadın

Aaa hayret bu sefer çamaşırları güzel yıkamış, hepsi temiz

demiş. Kocası da karısına dönerek

Bugün pencereler açık

demiş.

Çok istediğim yemeğin son tabağını sırada benden bir önceki adam almış gibiyim

Gol attım diye sevinirken ofsayt bayrağını kaldıran yan hakemi görmeyen futbolcu gibiyim

Su soğuk diye denize bir türlü giremezken denize girenler tarafından ıslatılan adam gibiyim

Kodda bir türlü çözülemeyen deadlock gibiyim ( bir bilgisayar mühendisine danışınız)

Isınmış bitse de yenisi gelsin denilen biranın son yudumu gibiyim.

İçine girilmek istenmeyen soğuk yatak gibiyim

Bilen biliyor bu aralar kafayı tez ile bozdum, ayrıntıları bilahere yazarım ama şimdi konu başka. Uğraştığım şeylerden biri multi-objective optimization türkçeye çok amaçlı optimizasyon diye çevirelim biz bunu. (Optimizasyon ne kadar türkçe onun tartışmasını ben başkalarına bırakıyorum) Burda multi-objective optimization olarak kullanıcam bunu.

Şimdi multi-objective optimization da olay şu, adından da anlayacağınız gibi aslında optimize etmeye çalıştığınız birden fazla amacınız var. Bunun tanımını da yaparken çoğu gerçek hayat problemi aslında multi-objective dir denir. Tabi bilimsel agaların kastettikleri gerçek hayat problemleri ile benim aklıma gelen gerçek hayat problemi aynı değil, sonra aman efendim bu bilim insanları da ne kolpalarmış demeyin (: Bir de efenim bu tip problemlerdeki amaçlar da genellikle birbiriyle çelişen amaçlar oluyor. Yani birini minimize etmeye çalışırken diğeri hooop maksimuma doğru kaymalar yaşıyor.

Efenim vardığım kanı şudur; yaşadığımız ilişkiler de tam anlamıyla bir optimize etmeye çalıştığımız multi-objective problemdir. 2 insan yan yana gelir aslında apayrı 2 insan ve hayattaki istekleri amaçları farklıdır, bu insanların amaçları da çelişirler birbiriyle işte bu noktada olay bu ikisinin de optimize edilmesine geliyor. Ne kadar çok pareto optimum set e çekebilirlerse amaçlarını bu insanlar o kadar mutlu olurlar.

Hatta insanlar bunu yaparken bizim diğer problemleri çözerken yaptığımız gibi heuristic metodlar da kullanırlar ama bu metodları kullandıkları ilişkiler çöpe gittikten sonra burda kazandıkları öğrenme ile ki burda reinforcement learning kullanmak güzel olabilir(misal yaptığınız bir jest işe yarıyorsa o jeste artı puan verin ve bir sonraki ilişkide o jesti yapın ) Öğrenmeyen arkadaşlar ise her seferinde Simple Random kullanırlar seçimlerinde onlarında artık işi şansa kaldı tamemen.

Kıssadan hisse: İlişkilerinizi iyi optimize edin

İmza: Kafayı çizen uzatmalı yüksek lisans öğrencisi