MJ23

Kitap Ayıracı

“… Kitap okudukça beni hatırlarsın artık )” Yeni başlanan kitabın arasına konmak için ayıraç arandığı sırada, eski bir kitabın arasından çıkan ayıraçtaki cümle böyle bitiyordu. Ayıracın sahibi hatırlamıştı ayıracı ve ayıracı ona alanı. Ayıracı verenin dileği gerçekleşiyordu, ayıraç kendisini hatırlatıyordu. Peki kendisi artık bunu istiyor muydu? Peki kendisi ayıracı aldığı kişiyi hatırlıyor muydu artık?

Üç noktanın olduğu yerde “Seni çoook seviyorum bitanem” yazıyordu. Çok mu kolay bir insanı sevmek, yoksa kolay olan cümleyi kurmak mı? Ne kadar çabuk unutuyoruz, ne kadar çabuk seviyoruz. Ne kadar çabuk unutursak o kadar çabuk seviyoruz ve ne kadar çabuk seversek o kadar çabuk unutuyoruz.

Dönüp baktığında, yaşananlar gerçek mi yoksa birer yanılsama mı anlayamıyorsun. Bir süre önce sevgi sözcüklerine boğduğun, en yakınından kıskandığın; bir süre sonra bir kitap ayıracında hatırlanan ama kendisinin seni hatırladığından bile emin olmadığın bir yabancıya dönüşüyor. Sonra düşünüyorsun, aradan geçen zamanı ikiyle çarpıyorsun ve bakıyorsun ki x ile 2x arasındaki tek fark bir kitap ayıracı…